«Ελένη και Μενέλαος» από τον Γιώργο Ντόβα

«Ελένη και Μενέλαος» από τον Γιώργο Ντόβα

Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 2. Επιστροφή στην Αθήνα!

…Τότε τον ρώτησε εάν είχε να κάνει κάτι σήμερα. Την ενημέρωσε για το τηλεφώνημα της κόρης του. Μέχρι τις δέκα το βράδυ, τουλάχιστον, ήταν ελεύθερος.

Η Ελένη τότε, του πρότεινε να πάνε πρώτα στο σπίτι του. Μετά θα την πήγαινε στο δικό της. Ή θα έπαιρνε Ταξί. Άλλωστε ήταν σχετικά κοντά. Εφόσον βέβαια, δεν είχε αντίρρηση.

Και φυσικά δεν είχε. Σε λίγο έφθασαν στο Σπίτι του. Ευτυχώς δεν ήταν ακατάστατο. Και σχετικά ήταν περιποιημένο. Την έβαλε να καθίσει στο Καθιστικό και σερβίρισε ποτά.

Η Ελένη βάλθηκε να περιεργάζεται τις φωτογραφίες που είχε επάνω στο κομοδίνο. Σε μερικές από αυτές ήταν και η πρώην γυναίκα του. Σχολίασε θετικά, το γεγονός ότι δεν την είχε απομονώσει.

«Το γεγονός ότι έχουμε χωρίσει, δεν έχει αλλάξει την σχέση που είχαμε κάποτε. Ούτε το ότι είναι η μητέρα της κόρης μου.» Της εξήγησε.

«Είναι ότι πιο γλυκό και σωστό έχω ακούσει.» Του απάντησε.

Τον πλησίασε, κάθισε δίπλα του στον Καναπέ, πήρε το χέρι του στα δικά της και άρχισε να του λέει, πως είχε νοιώσει όταν τον είδε στο Καφέ του Αντίρριου, χθες. Είχαν μιλήσει πολλές ώρες, αλλά δεν είχαν σχολιάσει καθόλου αυτή την γνωριμία.

Του είπε ότι μόλις διασταυρώθηκαν τα βλέμματα τους, είχε νοιώσει κάτι. Κάτι απροσδιόριστο, αλλά τόσο γλυκό. Χωρίς να μπορεί να το εξηγήσει, είχε νοιώσει ότι θα τον ξανάβλεπε. Και τον ξαναείδε. Και ένοιωσε πάλι έτσι.

Μετά μίλησε ο Μενέλαος. Της επιβεβαίωσε ότι το ίδιο είχε αισθανθεί και εκείνος. Επίσης της περιέγραψε, πως ένοιωσε όταν τον άγγιξε για πρώτη φορά. Ακόμη και εκείνη την στιγμή που του κρατούσε το χέρι, ένοιωθε περίεργα. Πολύ ωραία, αλλά περίεργα. Σαν μία ροή ενέργειας να περνούσε από το χέρι της και να διαχέονταν σε όλο το κορμί του.

Και η Ελένη, το ίδιο αισθανόταν…

Διαβάστε ολόκληρο το Βιβλίο  https://www.amazon.co.uk/dp/6188358507/

Leave a Reply