Ένα Βροχερό Απόγευμα και Πολλές Ηλιόλουστες Μέρες από τον Γιώργο Ντόβα

Ένα Βροχερό Απόγευμα και Πολλές Ηλιόλουστες Μέρες από τον Γιώργο Ντόβα

Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 1. Ένα Βροχερό Απόγευμα!

Ήταν ένα βροχερό απόγευμα.

Είχε ξεκινήσει με το αυτοκίνητο του, για άλλη μία “αγγαρεία” της γυναίκας του.

«Πήγαινε στην μαμά. Έχει μαγειρέψει ντολμαδάκια. Και στο γυρισμό πέρνα από το Σουπερμάρκετ, να πάρεις τυρί και ζαμπόν για κανένα τοστάκι». Του είπε στο τηλέφωνο.

Και αυτός όπως πάντα χωρίς αντίρρηση, σηκώθηκε να πάει.

Μόλις είχε αρχίσει να βρέχει. Μία ηλίθια σιγανή μακρόσυρτη βροχή η οποία ίσα-ίσα που έβρεχε το δρόμο για να γλιστρά καλύτερα.

Στο ραδιόφωνο έπαιξε το “Where is my Mind” των Pixies. Αυτό το τραγούδι εκείνη την στιγμή, ταίριαζε απόλυτα με την διάθεση του. Ούτε παραγγελία να το είχε κάνει.

Στο παράδρομο του σταθμού του Μετρό της Δούκισσας Πλακεντίας είχε σχετική κίνηση. Από μακριά είδε μία κοπελίτσα με σορτσάκι, σανδάλια και μπλουζάκι, να περπατάει μέσα στην βροχή. Ήταν μία δεκαεπτάχρονη το πολύ, συνηθισμένη κοπελιά. Συνήθως δεν έδινε σημασία. Ήταν πολύ επιλεκτικός, εγκεφαλικός σε βαθμό κακουργήματος, για να σκεφτεί να πειράξει ή να προσπαθήσει να κάνει “καμάκι” σε κοπέλα στο δρόμο. Και μάλιστα, αυτής της ηλικίας. Δεν το είχε κάνει κυριολεκτικά, ποτέ του.

Αυτή την φορά όμως ήταν διαφορετικά. Κάτι τον ώθησε και χωρίς να το σκεφτεί καν, έκανε δεξιά και μόλις έφτασε στο ύψος του δρόμου που ήταν η κοπέλα, σταμάτησε. Άνοιξε το παράθυρο και της είπε:

«Θέλεις να σε πάω κάπου;»

Η κοπέλα χωρίς καν να γυρίσει να τον κοιτάξει και χωρίς να μιλήσει, άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου του και μπήκε μέσα.

Την παρατήρησε με την άκρη του δεξιού ματιού του. Είχε σκούρα κόκκινα μαλλιά. Καλοφτιαγμένα πόδια. Πλούσιο στήθος για την ηλικία της. Τα μαλλιά της όπως και το μπλουζάκι της, ήταν βρεγμένα.

Διαβάστε ολόκληρο το Βιβλίο  https://www.amazon.co.uk/dp/6188358515/

Leave a Reply